Niet de emotie is het probleem

23 augustus 2012

Een jongeman, 26 jaar, had het prima naar zijn zin in zijn nieuwe baan. Inhoudelijk interessant, leuke collega’s en een prettige baas. Dit was echt stukken beter dan zijn vorige baan, waar hij niet lekker in het team had gelegen, en een paar keer hevige aanvaringen met zijn baas had gehad. Waar hij nu nog tegenaan liep, was dat die vervelende ervaringen nog regelmatig door zijn hoofd spookten en dat hij er onmogelijk over kon praten zonder daar gelijk erg emotioneel van te worden.

Deze man kwam in mijn praktijk. We hebben verschillende gebeurtenissen behandeld, waarna er wat meer ruimte en ontspanning ontstond. Maar echt opgelost was het nog niet. Het bleef ergens op steken. We zijn gaan kloppen op zinnetjes als “ik ben boos op mijn baas”, “ik ben woedend”. Naar mijn idee hadden we niet de juiste woorden te pakken. De emotionele lading was sterker dan boosheid of woede. Ik probeerde “ik haat mijn baas”. Dat kon hij niet zeggen. Wetende dat hij een kerkelijke achtergrond had, zijn we gaan kloppen op “ook al mag ik dit gevoel niet hebben van mijn geloof, ik heb het wel”, “ook al ben ik misschien een slecht mens als ik dit voel, ik voel het wel”, “ook al mag ik dit niet voelen, ik accepteer dat ik deze sterke emoties heb”. Vervolgens “ook al mag ik mijn baas niet haten van mijn geloof, ik haat hem toch”, “ik accepteer dat ik deze gevoelens van haat heb”, “ik haat mijn baas”. Wat er gebeurde valt het beste te vergelijken met een deksel die van een hogedrukpan gehaald wordt. De druk valt weg, de stoom (haat) kan zich verspreiden in een grote ruimte, waardoor hij zijn kracht verliest en er niets meer van overblijft. Het gevolg was ontspanning, en het probleem van de man was hierna helemaal opgelost.

Dit is wat ik in mijn praktijk telkens weer tegenkom. Het probleem is niet de emotie zelf, maar het niet kunnen, durven of willen accepteren en voelen ervan. Mensen hebben soms ervaringen waar ze niet naar willen kijken, omdat ze het gevoel hebben het niet aan te kunnen. Het probleem is te groot, de emoties overweldigend, en ze hebben het gevoel niet sterk genoeg te zijn. Of mensen hebben angst voor of weerstand tegen een emotie ontwikkeld. Ze willen een bepaald gevoel – angst, verdriet, schaamte, eenzaamheid, etc. – nooit meer meemaken, en lopen vervolgens vast in de afweermechanismen. Nog iets anders is het oordeel over de emotie: “ik moet hard zijn”, “ik mag niet huilen”, “ik ben toch zeker geen watje”. Of zoals in het bovenstaande voorbeeld “ik mag niet haten, want volgens mijn geloof moet ik vergevingsgezind en liefdevol zijn.”

Met EFT werk je aan al die ‘laagjes’ die om gevoelens zijn heen gebouwd. Het is niet erg als je niet naar je ervaringen durft te kijken, omdat je het gevoel hebt dat je ze niet aankunt. Dan gaan we eerst zorgen dat je je sterk genoeg voelt, en dan pas zetten we de volgende stap. Ook de angst voor en de oordelen over de gevoelens lossen we op met EFT. Wat er gebeurd als emoties volledig gevoeld en geaccepteerd kunnen worden, is dat ze hun kracht verliezen. Je ervaart vervolgens ruimte en ontspanning, en het probleem lost daarmee als vanzelf op.

Deze casus is aangepast zodat de anonimiteit van de klant gewaarborgd is.

Deel via: